Rabatowy luty w North Fish

Duże ryby są powszechnie kojarzone z rekinami.  Jest to prawda, ale niepełna – ryby niewiele mniejsze od tych morskich, można spotkać w dużych rzekach całego świata.
Za największą współcześnie żyjącą rybę uznaje się rekina wielorybiego (Rhincodon typus). Ten morski olbrzym dorasta do 12 metrów długości i prawie 15 ton wagi.  Wbrew pogłoskom o krwiożerczości rekinów jest całkowicie niegroźny bo odżywia się planktonem. O żarłaczach, rekinach czy też dużych płaszczkach świat wie jednak od dawna. Natomiast o niewiele mniejszych słodkowodnych gatunkach ryb wiemy stosunkowo niewiele.
Trzy lata temu, biolog Zeb Hogan wspólnie z National Geographic rozpoczął realizację pionierskiego projektu „Megafishes” – mającego na celu dokumentację i poznanie biologii największych gatunków słodkowodnych ryb świata. Biologa zainteresowały ryby żyjące w słodkiej wodzie, mające minimum 2 metry długości i 100 kilogramów wagi. Najciekawsze z nich przedstawiamy poniżej.

Bieługa (Huso huso)
To prawdziwy gigant wśród ryb spędzających przynajmniej cześć życia w słodkich wodach. Dorosłe okazy tego jesiotra mogą osiągać 9 metrów długości i niemal 1500 kilogramów wagi. Oczywiście z takimi rozmiarami wiąże się zarówno długość życia (ponad 100 lat).Dorosłe bieługi żyją w morzu Kaspijskim, Czarnym lub Azowskim (zależnie od podgatunku) jednak na tarło, wpływają do dużych rzek takich jak Wołga, Don, Dniepr, Ural a także Dniestr i Dunaj. To właśnie za sprawą tarła ryba jest powszechnie znana. Co 2-4 lata każda samica składa od 300 000 do 7 500 000 ziaren ikry, które jako czarny kawior znane są na całym świecie.

Arapaima (Arapaima gigas)
W porównaniu z bieługą może wydawać się karzełkiem: osiąga do 200 kg. wagi i mierzy do 3 metrów długości (podobno rekordowe osobniki osiągają do 450 cm). Arapaima zasługuje jednak na uwagę – jest największą współcześnie żyjącą rybą występującą wyłącznie w wodzie słodkiej. Zasiedla muliste wody Amazonki, Orinoko i niektórych większych dopływów tych rzek. Silnie ukrwiony pęcherz pławny sprawia, że ryba może oddychać powietrzem atmosferycznym – w tym celu co kilkanaście minut podpływa do powierzchni wody. Jest to ważne przystosowanie ewolucyjne – mętne i ciepłe wody południowoamerykańskich rzek często są ubogie w tlen. Towarzyszące oddychaniu odgłosy przypominające kaszel sprawiają, że arapaima jest gatunkiem stosunkowo łatwym do upolowania. Ze względu na smaczne mięso i język będący składnikiem medykamentów medycyny naturalnej jest chętnie poławiana, a duże okazy są coraz rzadsze. Od 1976 roku arapaima podlega ochronie w okresie od października do marca, ponadto zakazane jest poławianie ryb mniejszych niż 150 cm.

Pangaz (Pangasianodon gigas)
Jedna z największych bezłuskich ryb sumokształtnych zamieszkuje mętne, żółto-brunatne wody Mekongu w Azji południowo-wschodniej. Pangaz dorasta do 3 metrów długości i prawie 300 kilogramów wagi. Co ciekawe ten olbrzym jest wyłącznie roślinożerny i może dożyć do 60 lat. Jeszcze kilkanaście lat temu tak duże ryby spotykane były, w rożnych azjatyckich rzekach, zwłaszcza w czasie tarła, kiedy wpływały w górę rzek. Obecnie pangaz jest rybą krytycznie zagrożoną wyginięciem, szacuje się że jego populacja zmniejszyła się o ponad 90%. A wszystko przez smaczne mięso, cenione przez azjatyckich konsumentów.
 
Wiosłonos chiński (Psephurus gladius)
To prawdziwy olbrzym wśród azjatyckich ryb – osiąga imponującą długość 7 metrów i wagę 450 kilogramów. Ze względu na specyficzny kształt pyska nazywany jest niekiedy rybą słoniem, to jeden z dwóch gatunków wiosłonosa na świecie. Występuje w dorzeczu Jangcy, gdzie zamieszkuje dolną i środkową część rzek. Wiosłonos odżywia się niewielkimi rybami i skorupiakami, które sprawnie wyszukuje długim i szerokim pyskiem. Podobnie jak inne olbrzymy, późno osiąga dojrzałość płciową – dopiero dwumetrowe ryby w wieku 7-8 lat mogą przystąpić do rozrodu. Tarło ma miejsce w górnych odcinkach rzek, jednak budowa licznych tam na Jangcy (w tym gigantycznej, wybudowanej w 1995 Tamy Trzech Przełomów) sprawiły, że wiosłonos stał się równie rzadki jak panda wielka.
 „Gigantyczna brzanka” (Catlocarpio siamensis)
Największy przedstawiciel rodziny karpiowatych ma typowy, rybi kształt ale za to imponujące rozmiary: 3 metry długości i 300 kilogramów wagi. Podobnie jak wiosłonos, zamieszkuje Mekong (dom wielu dużych gatunków ryb) i kilka mniejszych azjatyckich rzek. Co ciekawe tak duża ryba jest zadeklarowanym wegetarianinem. Jej pożywienie stanowią wyłącznie rośliny wodne i fitoplankton, a w okresie wysokiego stanu wód także  zanurzone owoce roślin lądowych. Niestety ten pokojowo usposobiony olbrzym dzieli los innych gatunków dużych ryb. Mięso tej ryby uchodzi w Azji za rarytas, nadmierne połowy sprawiły, że obecnie rzadko spotyka się osobniki, o wielkości wystarczającej do rozrodu. Wzrastające zanieczyszczenie azjatyckich rzek, duży ruch łodzi i powstające tu kolejne tamy stawiają przyszłość tego gatunku pod znakiem zapytania. Być może efekty przyniesie realizowany ostatnio program hodowli tych ryb w stawach, szczególnie że młode osobniki w naturze zamieszkują  rożne kanały i niewielkie oczka wodne. Z czasem jednak ryby te stają się wędrowne i zasiedlają tylko największe rzeki.

„Wielka ogończa” (Himantura chaophraya)
Ten ciekawy gatunek słodkowodnej płaszczki został niedawno odkryty, naukowcy opisali go dopiero w 1989 roku. Ta szaro-brązowa spłaszczona ryba sprawia imponujące wrażenie a kształtem przypomina nieco gigantyczną patelnię. Średnica ciała to 2,4 metra, do tego ogon o długości 5 metrów zakończony kolcem jadowym osiągającym niekiedy 38 cm. Imponująca jest także waga ryby – największe złowione okazy ważyły 600 kilogramów. Ten gatunek ogończy zamieszkuje największe rzeki południowo-wschodniej Azji, Nowej Gwinei oraz północnej części Australii. Ryba nie ma znaczenia gospodarczego, chociaż miejscowa ludność czasami ją poławia. Części płetw wykorzystuje kuchnia japońska do przygotowania sushi, ponadto Azjaci gotują zupę na jej płetwach. Większe znaczenie ma połów sportowy, największy okaz złowiony na wędkę miał 200 kg wagi. To jeden z niewielu gatunków ryb, która potrafi zagrozić życiu człowieka. Duży kolec jadowy może zadawać głębokie i bolesne rany, dodatkowe zagrożenie stanowi uwalniana wtedy toksyna.

Źródło – Internet – więcej na Ekologia.pl
http://wiadomosci.ekologia.pl/ciekawostki/Ryby-olbrzymy,11917.html